
staan maar daar en loer
so onderdeur jou bril
jou hande parmantig
oor jou bors gevou
die deurkosyn leen teen jou rug
jou lang bene skuins
daar op jou voorkop
staan jou aar, dik van dink
dan praat jy so ernstig
ek wil jou net gryp
styf vasdruk
en vuurwarm vry
koggel jy my ?
as jy so voor my lewe
ek kan die nie vat nie
jy is tog te man
jy vir wie ek liefhet
ken jy my ?
ek dink nie so nie
maar dit maak nie saak nie
gedig deur Vyg Fynbos
kliek terug na die Rym & Dig blad
kliek terug na die INGANG blad